Ooit publiceerde ik het Muziekhoekje met de bedoeling om u spacers geregeld mee te laten genieten van wat ik zoal aan interessante, mooie, boeiende muziek in allerlei hoekjes heb liggen. Helaas bleef het bij die ene publicatie. Maar vandaag moet het gewoon.
De aanleiding is een beetje triest. Het overlijden van een van de meest invloedrijkste tenorsaxofonisten ter wereld, Michael Brecker. Nog maar 57 jaar jong werd hij geveld door leukemie in combinatie met MSD. Ik schrok er van toen ik het vorige week op het NOS nieuws zag. De volgende dag spendeerde zelfs NOVA enkele minuten aan zijn overlijden. Als collega saxofoondocenten op de muziekschool condoleerden we elkaar met dit verlies Een aantal andere collega's haalden vragend hun wenkbrauwen op. Michael Brecker? Wie was Michael Brecker?
Toch gek dat zoveel mensen dat niet weten, vooral als je bedenkt wat hij allemaal gedaan heeft. Maar liefst 11 Grammy Awards staan op zijn naam. Wie nog nooit een plaatje van de Brecker Brothers (samen met broer Randy Brecker) heeft beluisterd, of Steps Ahead (met Mike Marinieri, Eddie Gomez, Steve Gadd welke later vervangen werd door Peter Erskine) moet dat vooral maar wel eens gaan doen. Jazz, funk, fusion maar ook pop. Om maar eens een paar namen te noemen van grootheden die Michaels saxsolo's graag op hun album zetten: Herbie Hancock, Chick Corea, Chet Baker, George Benson, Quincy Jones, Charles Mingus, Joni Mitchell, Jaco Pastorius, Paul Simon, Frank Sinatra, Bruce Springsteen, Steely Dan, Pat Metheny, Frank Zappa Elton John, John Lennon, Yoko Ono, James Taylor, James Brown, Todd Rundgren, Lou Reed, Funkadelic, Aerosmith... Volgens mij kun je beter vragen met wie hij niet gespeeld heeft.
En toch bleef hij maar een gewone muzikant, die op grote Jazz podia overal ter wereld, inclusief ons eigen North Sea Jazz, verscheen maar net zo gemakkelijk in een jazzcafé opdook.
Naast de tenorsax was Michael Brecker ook een van de eersten die de EWI (Electronic Wind Instrument) introduceerde en alle mogelijkheden daarop doorgronde en intergreerde in zijn muziek. Hetgeen weer hele nieuwe dimensies opende. Volgens mij heeft elke EWI bespeler alleen nog maar na kunnen doen wat Brecker voor heeft gedaan. (en dan nog maar een beetje daarvan)
Nouja, ik zou nog een heel eind door kunnen tikken over al zijn solo-albums, zijn betekenis in de jazzmuziek en als saxofonist, zijn favoriete instrument en mondstuk en de mens die hij was. Maar beter luistert u en kijkt u naar zijn optredens, dan snapt u wel waarom niet alleen ik maar heel veel saxofonisten, jazzliefhebbers en wat dies meer zij zo zijn geschrokken van dit nieuws. De hemel swingt weer wat meer maar wij zullen hem helaas moeten missen. Gelukkig hebben we zijn muziek nog. Lean back and enjoy:
Micheal Brecker - Selfportrait
Micheal Brecker plays EWI
Nog veel meer mooie, interessante en swingende videos zijn te vinden op Youtube of Google video. Zoek met de tag Michael Brecker of Brecker Brothers.
Van zweten onder de spotlights tot bibberen op het buitenpodium
Het is weer zover. In de meeste steden wordt het theaterseizoen weer geopend. Meestal gaat dat gepaard met allerlei festiviteiten in de binnensteden. Grote (en kleine) tenten worden opgebouwd, al dan niet voorzien van een stevige geluidsinstallatie, waar wij muzikanten onze kunsten mogen vertonen teneinde het publiek weer een beetje op te warmen om straks in het winterseizoen onze verrichtingen in de concertzalen te bezoeken.
Het blijft natuurlijk altijd afwachten welk weer het is in september. Je kunt een prachtig nazomer hebben, maar het kan ook al ongeveer herfst zijn. Dat betekent voor de muzikant dat je behoorlijk voorzien moet zijn in je outfit. Dunne zomerbloesjes voor de winterse optredens onder de spotlights, lange mouwen en wat meer wol voor de nazomerse buitenconcerten. Ook weer niet te dik, want dan past het colbertje er weer niet over. Qua kleur moeten we ons dan ook nog beperken tot zwart en wit. Als die kleuren nou net niet tot de modekleuren behoren dan wordt het al behoorlijk moeilijk. Daar nog bij opgetelt dat ik maatje 36 heb, die nog maar in enkele winkels verkrijgbaar zijn...
Kortom, mijn kledingkast ziet er deels zwart-wit uit met kleding voor allerlei temperaturen. Het 50-jarige bevrijdingsfeest in Nijmegen zal ik niet gauw vergeten, volgens mij heb ik het nog nooit zo koud gehad (en dan ook nog spelen). Terwijl ik me tegelijkertijd menig zaal optreden kan herinneren waar ik doorweekt en bijna gesmolten van het podium afliep.
Vandaag haal ik toch maar even een lange mouwen shirt (wit) uit de kast met zwarte broek en colbert. En natuurlijk een stel knijpers in mijn tas, om de bladmuziek mee vast te zetten. Dat is namelijk ook een hele kunst als je buiten moet spelen. Alhoewel het er vanmorgen behoorlijk bewolkt uitzag en er af en toe een spatje uit komt, is het 's middags toch aangenaam als de zon zich laat zien. Vanaf 3 uur repeteren en soundchecken we. Er blijven al veel voorbijgangers staan. Leuk! Applaus tijdens het repeteren.
Na een korte pauze begint om 5 uur het concert. Helaas verdwijnt het zonnetje zo langzamerhand, maar het is nog niet echt onaangenaam. Mede dankzij het enthousiaste publiek dat in behoorlijke getale voor het podium blijft staan. Staan?! Nee haha, ze swingen en dansen op het ritme van de mambo's die we ten gehore brengen. Helemaal nieuw en uniek is de samenwerking met Haystax, een Hillbillystyle Band. Stel je voor, een harmonie-orkest met een mandoline, viool, wasbord, mondorgel, gitaar en basgitaar. Van Jackson's Billy Jean tot Kiss van Prince in hillbilly-stijl met een harmonie-orkest. Of dat wat zou worden wisten wij zelf ook nog niet, maar tijdens het repeteren werden wij al enthousiast. En.... het publiek reageert laaiend. We want more... schreeuwen ze. We hebben alleen niet more, alleen maar the same maken we duidelijk. We want "same" schreeuwt het publiek als antwoord. En zo gaat Prince op herhaling met als verassend intermezzo een dweilorkest. Heb ik het ondertussen toch weer warm gekregen.
Nou morgen nog met mijn leerlingetjes op het straatfestival in Delden. De weersvoorspellingen zeggen dat het een droge dag wordt met regelmatig zon. Hopen dat ze het goed voorzien hebben.
He he, eindelijk is er een aan- en uit- knop zodat u als gast zelf kunt kiezen of u mijn muziek wilt horen. Heel eerlijk gezegd schrik ik me soms een hoedje als ik een beetje zit rond te spacen van al die muziekjes die je om je oren vliegen. Vandaar dat er af en toe een videootje te bekijken was hier waar je eerst met je muis over heen moet, maar tot nu toe nog nooit muziek. En dat voor een muzikant!
Maar nu kan ik u af en toe eens een kijkje laten nemen in mijn muziekhoekje, en daar staat nogal het een en ander. Ik zal mijn best doen om met enige regelmaat een greep te doen uit het repertoire.
Om te beginnen met Bobby McFerrin. De regelmatige bezoeker van het North Sea Jazz festival weet over wie ik het heb. Toch is hij nu niet een jazzmuzikant bij uitstek. Eigenlijk kun je hem in geen enkel stijlhokje in de muziek opsluiten. Hij had ooit eens een enorme hit met "Don't worry, be happy" en de begintune van de Bill Cosbyshow werd door hem vertolkt. Maar met het zelfde gemak zingt hij het vioolconcert van Mozart of het Ave Maria van Bach, en dan liefst alle stemmen helemaal in zijn eentje. Ja, het lijkt onwaarschijnlijk, maar dat kan deze stemacrobaat. Dat is wel de beste omschrijving van deze artiest, want wat hij schijnbaar met het grootste gemak uit zijn stembanden tovert doet je ademloos toeluisteren.
Nou ja, niet helemaal ademloos. Wie wel eens een optreden van Bobby McFerrin heeft meegemaakt weet dat hij het liefst op alle mogelijke manieren zijn publiek betrekt bij zijn performance. Bij het Ave Maria van Bach laat hij veelvuldig het publiek de solopartij zingen en zorgt hij zelf voor de begeleiding van bas tot sopraan. Zijn stem beslaat namelijk onwaarschijnlijk veel octaven. Er zijn wel lyrics van zijn songs te vinden, maar als je het Bobby zelf vraagt gebruikt hij liever klanken in plaats van woorden om zijn gevoelens uit te drukken.
Eigenlijk is dat dan ook precies de reden voor mij om de song Bang!Zoom in de mediaplayer te zetten. Als ik me een beetje futloos voel, of gewoon een beetje vrolijk wil worden, dan zet ik Bang!Zoom op, lekker hard. Als u het graag wilt horen, nieuwsgierig bent geworden, klik dan even op de play-knop van de mediaplayer hiernaasthier. (ga even lekker achterover zitten!)
Nog meer luisteren naar Bobby McFerrin? Luister hiernaar de traditional Hush Little Baby en hiernaar de interpretatie van James Brownes Hit I feel good. Nog een staaltje acapella en live stemacrobatiek kun je hierhoren (ja dat doet ie echt helemaal alleen en live) En hiernog een van mijn favorieten, de circelsong waarvan er acht zijn gemaakt en een heel album van uitgekomen is.
Nog meer weten over Bobby McFerrin: Homepage : www.bobbymcferrin.com Tip: Ga vooral even naar Sing and Play with Bobby dat is echt Fun!
Voor iedereen die het gemist heeft, of er nog eens van wil genieten.
Voor iedereen die zijn/haar naam nog niet heeft toegevoegd als stem om de armoede de wereld uit te helpen (en denk nou vooral niet dat het toch geen zin heeft!)
Strumenti 
De aanleiding is een beetje triest. Het overlijden van een van de meest invloedrijkste tenorsaxofonisten ter wereld, Michael Brecker. Nog maar 57 jaar jong werd hij geveld door leukemie in combinatie met MSD. Ik schrok er van toen ik het vorige week op het NOS nieuws zag. De volgende dag spendeerde zelfs NOVA enkele minuten aan zijn overlijden. 
xxx Marijke
Het is weer zover. In de meeste steden wordt het theaterseizoen weer geopend. Meestal gaat dat gepaard met allerlei festiviteiten in de binnensteden. Grote (en kleine) tenten worden opgebouwd, al dan niet voorzien van een stevige geluidsinstallatie, waar wij muzikanten onze kunsten mogen vertonen teneinde het publiek weer een beetje op te warmen om straks in het winterseizoen onze verrichtingen in de concertzalen te bezoeken.
Om te beginnen met Bobby McFerrin.
Eigenlijk is dat dan ook precies de reden voor mij om de song Bang!Zoom in de mediaplayer te zetten. Als ik me een beetje futloos voel, of gewoon een beetje vrolijk wil worden, dan zet ik Bang!Zoom op, lekker hard. 
